खाकी वर्दीतील दर्दी कवी

नीरा नदीच्या कुशीत लपलेलं सातारा पुणे जिल्ह्याची सीमा असणारे वीर धरणाच्या उदरात सामावलेलं एक छोटंसं सुरेख गाव ( भोळी ) एका सुरेख क्षणी टिपलेलं हे भोळी गावचे ग्रामदैवत भैरवनाथ मंदिराचे छायाचित्र ⛳ आणि याच निरामाई ला उद्देशून माझी ही कविता जन्मला असा हिरा  तुझ्या काठावरती नीरा तुझ्या अथांग पात्रात सामावून घे  हा जगण्याचा पसारा तुझ्या सान्निध्यात मला  पुण्य मिळत सात जन्माचं सार्थक वाटत मला  या भूमीत केलेल्या कर्माचं जशी लक्ष्मी माझी आई तशी  तू हि माझी आई आहे तुझ्या सान्निध्यात येण्याची  मलाही  घाई आहे लक्ष्मी आईच्या कुशीतून जन्मलो  शेवटी तुझ्याच उदरात यायचंय दोन्ही आयांशी जोडलेलं नातं  जगात अजरामर ठेवायचंय गाव माझे मानेकॉलनी पोस्ट माझे भोळी  कधीच रिकामी ठेवली नाहीस तू माझ्या आयुष्याची झोळी अजय द चव्हाण उर्फ राहुल खाकी वर्दीतील दर्दी कवी 8424043233

|| बेटी || मेरे दिल कि नन्ही गुडीया सी है वो मेरे अंगण कि प्यारी चिड़िया सी है वो  उसका भोलापन हर पल दिल को लुभा जाता है उसको देखते ही न जाने जिंदगी का  दुःख कहा चला जाता है उसकी मासुमियत दूर करती है  मेरे आंखो कि थकावट बेटी तो घर कि लक्ष्मी होती  है  ये सच्ची हैे कहावत उसकी निशानीयों को क्यो  अंधेरे मिटा देते है लोग जिसकेआने से तो पुरे  होते है ये चारो धामों के भोग अजय तो यही कहता कि  क्यो मिटा देते है मासुम कालियो को  इस दुनिया मे आने से पहले बेटा बेटी एक समान ये बात  एक बार अपने दिल से कहले  सुनो सब अजय कि ये बात बेटा ही चाहिये जिद्द करने वाले बेटे से भी बेहतर सजायेगी    ये तुम्हारे जिंदगी के मेले ✍�✍�✍�✍� अजय द चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मुंबई 

घेऊनी ये तू तो स्पर्श पुन्हा तू वाटे मज जवळी मग ती ओढ कसली कळी मनीची गोड हसली नकळत ती काळजात घुसली घुसुनी मग ती अशी खुलली दुरी अंतराची का ती भुलली याची वाच्यता ना कोणा.....                 घेऊनी ये तू तो स्पर्श पुन्हा तो मस्त गंध प्रीतीचा वाढवती हर्ष पतीचा घट्ट तो बंध मिठीचा मधुर तो स्वाद ओठीचा मज प्रीतीचा खेळ जुना                घेऊनी ये तू तो स्पर्श पुन्हा कधी ओठांशी छेडले कधी नयनांशी भिडले मनी अजूनही गुपित दडले स्वप्नी नव्हते ते ही घडले घडावा फिरुनी तोच गुन्हा             घेऊनी ये तू तो स्पर्श पुन्हा तू अंतरीची आस पाही  हा मनीचा भास नाही तुजवीण मज कोण खास नाही ना हृदयातील श्वास काही मी खुळी की खुळी प्रीत म्हणा            घेऊनी ये तू तो स्पर्श पुन्हा शब्दरचना ✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ राहुल खाकी वर्दीतील दर्दी कवी 8424043233

                      1) तुला भेटून आल्यावर      उदास होतं मन आणखी      तुझ्याविना तूच सांग      जिवलग कोण आणखी                                 2) लाडात येताना तू कधी                                     अशी गोड लाजून जाते                                      न पिताच चढते मला                                       नयनांनी अशी पाजून जाते 3) मी कधीच रडले नाही      मला आपोआपच भरून येतं      तुमच्या विरहाच दुःख      थेंबाद्वारे सरून जातं         ...

*ओझं आनंदाचं* बेरंग होतो आज मी रंगात रंगून देखील कोडं पडलं असं मनातलं सांगून देखील मजवरी असे उडाले  तुझ्या प्रीतीचे रंग न खेळून देखील होळी भिजले माझे अंग मनही रंगले  मी ही रंगलो तुझ्या होकारास्तव पुन्हा जगलो थोडं तू थोडं मी रंगवलं असं ओझं आनंदाचं आज वागवलं कसं आनंद ही आज मला वाटला मनाचं ओझं इतर दिवशी सोबतीला दुःखच असतं माझं अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ राहुल  खाकी वर्दीतील दर्दी कवी 8424043233

                          प्रिये जिंकलस तू मला खरंच एवढ्या दिवसातून  आज सुंदर वाटली ती का कुणास ठाऊक हृदयाच्या अंदर वाटली ती तिचा तो साज शृंगार पाहून  खरच मन भारावून गेलं तुझ्यासारखी बायको मिळाली लय भारी नशीबच सालं का कुणास ठाऊक आज फिकी वाटली तुझ्यापुढे नटी सामावून तुला श्वासात  बंद केली काळजाची पेटी धस्स करून गेलं काळजात तुझं ते नाजूक हास्य  आज उलगडलं मला तुझ्या सौंदर्याच रहस्य तुझी ती मनमोहक अदा अन घायाळ केलंस मला तुझ्या लोभस लाजण्याने प्रिये जिंकलस तू मला अजय द चव्हाण उर्फ (राहुल) *खाकी वर्दीतील दर्दी कवी* 8424043233

                             *कधी संपती हे दिसे* कधी संपती हे दिसे मन ही झाले वेडेपिसे क्षणही तो युगासम भासे तुजविण जगण्या आस नसे पाच मासाचा वनवास घडता घरे हृदयी सोबत सोडता विरघळले अश्रूसवे वचन तोडता दुःखी पिंजऱ्यात काळीज कोंडता तुजविण असे मी निराधार तव आठवणींचा मज आधार स्वप्नाच्या घोड्यावर मी स्वार कीती वेदना तरी न हार मज स्वप्न ते स्वप्नच वाटे घायाळ करिती विरहाचे काटे मज स्वप्नांची ती पहाट कोठे स्वप्नांहून भासे हे बंध मोठे पहिल्या मिलनाचा जो गंध जाणवे श्वासातून तो सुगंध त्या नशेत व्हाया धुंद कधी रे संपशी हे द्वंद्व  अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ राहुल खाकी वर्दीतील दर्दी कवी 8424043233 ✍✍✍✍✍