खाकी वर्दीतील दर्दी कवी

🙏श्रद्धांजली🙏 मातृभूमीसाठी गमावून प्राण त्यांनी वाढवली देशाची शान। बांधवा याची ठेव जरा जाण त्यांचं विरत्व आपल्यासाठी महान || लावूनी प्राणांची बाजी तिरंग्याची उंचविली मान शेवटच्या श्वासापर्यंत लढून गमावले वीरांनी प्राण                   या वीरांच मनात                     स्मारक बांध छान                     त्यांचं विरत्व                 आपल्यासाठी महान राक्षसांनाही लाजवेल अशी अमानुष होती क्रूरतेची धार दुःखात आकंठ बुडाली कुटुंबे नव्हता वेदनांना अंत:पार |   या वेंदनांसाठी पोलिसां  आयुष्य कर बहाल          त्यांचं विरत्व          आपल्यासाठी महान|| हळहळली सारी जनता मरण त्यांचं पाहून | शहीद होऊन अमर झाले गेले हृदयात राहून ||            असाच हृदयात जप           त्यांच...

*त्यांना कुठे पडतो फरक....* आपण रुसलो रागावलो तरी ज्यांना पडत नाही फरक आपण पण बोलायचं त्यांना ये भावा बाजूला सरक जे देतील आपल्याला अगदी मनापासून साथ  त्याच्याच हातात मग आवडीने द्यायचा हात आपण जग सोडून गेलो तरी  ज्यांना होणार नाही दुःख का आयुष्य झिजवायचं  त्यांच्यासाठी अख्ख  आपल्यात विनाकारण जे दोषच असतात शोधत कुठवर बसायचं त्यांच्यासाठी आपण सुख खोदत ज्यांनी कधी आपल्याला आपलं मानलचं नाही आपण असलो नसलो तरी  त्यांना फरक पडत नाही जो देईल आपल्याला  त्याच्या हृदयात जागा त्यांच्यासाठीच विणू हा मैत्रीचा सुरेख धागा ✍✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मो. 8424043233

*Promotion* प्रत्येकालाच असते मनी आपल्या पदोन्नतीची ओढ खुशीत मग पदोन्नतीच्या मित्रांचे तोंड करतो गोड पदोन्नती म्हणजे नोकरीतील एक मैलाचा दगड जस काय आपण एखादा जिंकून आलोय गड गरम कपातला चहा जसा हळूच ओतावा बशीत आनंदाला नसतो पारावार अन आपण असतो खुशीत गाळलेल्या घामाचं मग  हे चीज होतं असं सुरवंट्याचं सुरेख हे फुलपाखरू होतं जसं जशी मिळते पदोन्नती तशी जबाबदारी ही वाढते  सक्षम बनविण्या स्वतःला आपले मन मनाशी लढते वरिष्ठांकडून होतो सत्कार अन सहकाऱ्यांकडून अभिनंदनाचा वर्षाव आनंदाच्या सरीत भिजून जातो हा पोलीस नावाचा गाव आनंदाच्या सरीत भिजून जातो हा पोलीस नावाचा गाव ✍✍✍✍✍✍ शब्दरचना अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मो.8424043233

तू येशील ना नक्की.... तू येशील ना नक्की.... डोळे लागलेल्या वाटेवरून विरहात उसळलेल्या  भावनांच्या लाटेवरून तू येशील ना नक्की.... तुझी वाट पाहताना या भिजल्या अश्रूंसोबत  तुझ्या स्मृती वाहताना तू येशील ना नक्की.... त्या भारल्या क्षणांत सुगंध श्वासातील देण्या या काटेरी वनात तू येशील ना नक्की.... मी सांगेल तेव्हा प्रीतीचा वसंत हा असा फुलतो जेव्हा तू येशील ना नक्की.... स्वप्ने मुठीत घेऊन सुखावशील आसुसलेल्या जीवास असाच मिठीत घेऊन ✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ राहुल  खाकी वर्दीतील दर्दी कवी

मेरा चचेरा भाई दयानंद चव्हाण को मेरे इस कवितासे जन्मदिन ही  हार्दिक शुभकामनाएं.... *जन्मदिन मुबारक हो भाई* तुम्हारे नाम मे ही है आनदं और दया भी हम तुम्हारे भाई और तू हमारा साया भी हमारे खुशी का ठिकाना कहा जो जन्मदिन है तेरा आज पहना दे ये कुदरत भी तुझको खुशियोंका ताज चाहकर भी तुझसे ये कभी रूठे ना जमाना प्यार से प्यार परोसकर इंसानियत तू कमाना तुझसे दिल्लगी है प्यारे और मिठिसी चाहत भी तुझे मिल के दिल को मिलती  हलकीसी राहत भी सलामत रहे तेरा ये नन्ही चिड़ियोंसा जहाँ इन कीमती शब्दोंसे महंगा तोहपा  बोलो इस दुनियामें कहाँ हमारी भी लगे उमर तुझे तू जिये सौ साल पूरे इस जन्मदिन पर भाई   यही है अरमान मेरे ✍✍✍✍✍✍ शब्दरचना  अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मो.8424043233

चिमणा संसार चिमणा चिमणीचा चिमणा संसार गोजिरवाणी त्यांची पिले होती चार चारही पिले त्यांना जिवाहूनही प्यारी त्यांच्याच भविष्याची चिंता त्यांच्या उरी  सुंदर घरटं बनवलं त्यांनी काडी काडी जमवून पिलांना मोठं केलं  चोचीत घास भरवून पिले जसजशी  होत गेली मोठी जणू जन्मलीच ती होती दुसऱ्यासाठी जसजसं पंखात  बळ येत गेलं एक एक पिल्लू घरटं सोडत गेलं पिलांचे संसार फुलले त्यांनाही पिले झाली डबडबणाऱ्या डोळ्यात अश्रूंची फुले झाली संसार पिलांचे फुलवून आईची झाली आजी आता आयुष्यभर वाहतील ते एकलेपणाचीच ओझी आता विरहात जळणारी घरट्यामध्ये दोघचं हर एक आठवनीगणिक अश्रुंचे ओघचं ✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी

*दुनियेची रीत* जिंकून सुद्धा कधी कधी नियतीपुढं हरावं लागत गुन्हा नसताना ही कधी कधी आपल्याला दोषी ठराव लागतं मागूनही मिळत नाही अन  हिसकावून ही घेता येत नाही पेरावा जीवनात आनंद जरासा असे सुपीक कुठे शेत नाही आपलंच खरं म्हणणाऱ्यांच्या दुनियेत सत्य मात्र टिकत नाही आपल्याला सल्ले देणाऱ्यांचे मात्र कधीच चुकत नाही समजावून सांगता सांगता आपल्या डोक्याचं होत भरीत चांगल्या गोष्टींची टर उडविणे हीच तरी खरी दुनियेची रीत जाराश्या गोष्टीने आजकाल ही दुखावली जातात मनं समजून घेणारं कोण नसत म्हणून आतून घुसमटत हे जिणं ओरडून ओरडून सांगूनही समोरच्याला समजत नाही म्हणूनच आजकाल सहसा कुणाशी माझं जमतं नाही ✍✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण उर्फ (राहुल) खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मो.8424043233