जिथे अभिमानाने ते.......


 

टिप्पण्या

निनावी म्हणाले…
टेकत असतीलच की, सगळ्यांना नाही जमत तुमच्या सारखे कविता करणे.
४ सप्टेंबर, २०२० रोजी ७:०० AM वाजता
टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

माझ्या गुलाबाच्या फुला

इमेज
माझ्या गुलाबाच्या फुला किती लावशील जिव मला।। किती त्रास सहन करशील माझ्या जपन्या मनाला आठवनिविना लवत नाहीत तुझ्या पापण्या क्षणाला ।। माझ काही दुखल तर वेदना होतात तुला सार लक्ष माझ्याकडे  झोप नसते तुला।। इतकी का आतुर होतेस कधी एकदा मला भेटाव अस शांत झोपुन राहव अन तुम्ही आल्यावरच उठाव्।। इतका का जीव लावते मला जशी आई बाळाला लावते सर्वस्व वाहिलस मला जशी वात ज्योतिला वहाते।।                        अजय द. चव्हाण                   ( उर्फ़ राहुल)         खाकी वर्दीतील दर्दी कवी         8424043233
अधिक वाचा

शिक्षक दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा

इमेज
*सर्व गुरुजनांना शिक्षकदिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा* तुम्ही रागावलात खवळलात प्रसंगी छडीचा ही दिलात मार मात्र आत्ता कुठे उमजतोय मला हा जीवन जगण्याचा सार मातीच्या गोळ्याला आकार देऊन गुरुजी घडवलत तुम्ही भविष्य तुम्ही रचलेल्या भक्कम पायावरच ताठ मानेने जगतोय आयुष्य लाखो चिमणी पाखरं  घरट्यातून उडून गेलीत खंबीरपणे स्वतःच्या पायावर तुम्हीच तर उभी केलीत हुल्लड बुद्धी होती तेव्हा जबाबदारीचं भानही नव्हतं आपलं तत्वज्ञान कोळून प्यावं इतकं पुरेस ज्ञानही नव्हतं आठवलं सारं काही की अभिमानाने फुलते छाती कपाळी लावावी खरंच सर आपल्या चरणांची माती आपण वंदनीय आहातच नेमही असे म्हणणे आहे रणरागिणीचे आपणच शिकवलत ना आम्हास शिक्षण हे दूध  वाघिणीचे आपल्या चेहऱ्यावरील सुरकत्या पाहून आमचं तरुणपणही त्यापुढं खूजं वाटतं खरंच छान होते ते शाळेचेच  दिवस आता आयुष्य न पेलणारं एक ओझं वाटतं ✍✍✍✍✍✍✍✍ अजय दत्तात्रय चव्हाण खाकी वर्दीतील दर्दी कवी मो.8424043233 
अधिक वाचा

उनाडपणा

इमेज
  *उनाडपणा.......* अशा घटना ऐकल्या की  काळजात होऊन जातं चरर  का कळत नाही पोरांना  आपल्यालाही आहे घर दुश्मनावर ही येऊ नये  अशी वेळ त्यांच्यावर आली  घरच्यांचा मात्र काळजीने  होतो जीव वर खाली सावकाश जा बाळा  नेहमी सांगत असते आई  का माहित तरीही बाळाला   इतकी कशाची असते घाई  कितीही सांगितलं पोटतिडकीने तरी  ते धरतात वेगाची आस  त्यांच्या काळजीने आई बापाचा आतल्या आत गुदमरतो श्वास उनाडपणा असा  त्यांच्या आला अंगलट जिवंत उदाहरणे डोळसमोर तरी  त्यांना का नाही कळत  एका क्षणात होऊन जातं  होत्याच नव्हतं  असं थोडीच कुणाला  कोणाचं नशीब घावतं  हसतं खेळतं घर  दुःखात जातं बुडून  जीवापाड जपलेलं लेकरू   जेव्हा जग जातं सोडून बहिणीचा तो आक्रोश  अन आई फोडते हम्बरडा  त्याच्या पाऊल खुणांना मुकतो  कायमचाच उंबरठा कितीही केला आटापिटा तरी  तो थोडीच येणार आहे परत  दुःख असतं डोंगराएवढं अन  हे आयुष्य ही नाही सरत ✍️✍️✍️✍️✍️✍️ पोलीस उपनिरीक्षक  अजय दत्तात्रय चव्हाण...
अधिक वाचा