सत्र क्रमांक 32

 *सत्र क्रमांक 32*

(2005 ची बॅच) 


अठरा वर्षाच्या नोकरीत

वाढवली वर्दीची शान 

चारचौघात तिला

वेगळाच आहे मान


वर्दी चढली अंगावर

ती तारीख होती सतरा 

त्या वर्दीसाठीचा संघर्ष 

तुला काय सांगू मित्रा 


हुल्लड मनाचा मी

असा झालो वर्दीधारी

तिच्या स्पर्शाने माझी

बदलली दुनिया सारी


हा हा म्हणता नोकरीची

पूर्ण झाली अठरा वर्ष

अजूनही नाही वर्दीस कुठे 

गालबोटाचा मलीन स्पर्श


निष्कलंक सेवेची आज

झाली अठरा वर्ष पूर्ण

वर्दीसाठीच जगणं आमचं

अन वर्दीसाठीच मरणं

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

माझ्या गुलाबाच्या फुला

इमेज
माझ्या गुलाबाच्या फुला किती लावशील जिव मला।। किती त्रास सहन करशील माझ्या जपन्या मनाला आठवनिविना लवत नाहीत तुझ्या पापण्या क्षणाला ।। माझ काही दुखल तर वेदना होतात तुला सार लक्ष माझ्याकडे  झोप नसते तुला।। इतकी का आतुर होतेस कधी एकदा मला भेटाव अस शांत झोपुन राहव अन तुम्ही आल्यावरच उठाव्।। इतका का जीव लावते मला जशी आई बाळाला लावते सर्वस्व वाहिलस मला जशी वात ज्योतिला वहाते।।                        अजय द. चव्हाण                   ( उर्फ़ राहुल)         खाकी वर्दीतील दर्दी कवी         8424043233
अधिक वाचा

कवी कलश

इमेज
 *कवी कलश.....* जगतानाच नाही तर तो  मरताना ही साथ देतो  विझणाऱ्या दिव्याची  काव्यरूपी वात होतो  कितीही भयाण असुद्या हो  त्या मुरदाड मरणाचं रूप  कवीच्या शब्दात म्हणे  ताकद असते खूप  कृष्ण सुदामाचीच फक्त  आम्ही आलो उदाहरणे ऐकत  कवी कलश राजांच्या मैत्रीपुढे  तो मृत्यू ही नव्हता झुकत  निष्ठा काय असते हे  शब्दात सांगणे अवघड  मित्रासोबत जिंकला त्यांनी  क्रूर मृत्यूचा ही गड  मरणयातना सहन करत दोघे  होते मरणाशी झुंजत  तरीदेखील कविता त्याची होती गनिमांच्या कानात गुंजत रक्तरंजित देह जरी जिव्हा गात होती राजांच गुणगान  असा कवी कलश आमचा  स्वराज्यात होऊन गेला महान ✍️✍️✍️✍️✍️✍️ पोलीस उपनिरीक्षक  अजय दत्तात्रय चव्हाण  खाकी वर्दीतील दर्दी कवी  Mo:- 8424043233
अधिक वाचा

उनाडपणा

इमेज
  *उनाडपणा.......* अशा घटना ऐकल्या की  काळजात होऊन जातं चरर  का कळत नाही पोरांना  आपल्यालाही आहे घर दुश्मनावर ही येऊ नये  अशी वेळ त्यांच्यावर आली  घरच्यांचा मात्र काळजीने  होतो जीव वर खाली सावकाश जा बाळा  नेहमी सांगत असते आई  का माहित तरीही बाळाला   इतकी कशाची असते घाई  कितीही सांगितलं पोटतिडकीने तरी  ते धरतात वेगाची आस  त्यांच्या काळजीने आई बापाचा आतल्या आत गुदमरतो श्वास उनाडपणा असा  त्यांच्या आला अंगलट जिवंत उदाहरणे डोळसमोर तरी  त्यांना का नाही कळत  एका क्षणात होऊन जातं  होत्याच नव्हतं  असं थोडीच कुणाला  कोणाचं नशीब घावतं  हसतं खेळतं घर  दुःखात जातं बुडून  जीवापाड जपलेलं लेकरू   जेव्हा जग जातं सोडून बहिणीचा तो आक्रोश  अन आई फोडते हम्बरडा  त्याच्या पाऊल खुणांना मुकतो  कायमचाच उंबरठा कितीही केला आटापिटा तरी  तो थोडीच येणार आहे परत  दुःख असतं डोंगराएवढं अन  हे आयुष्य ही नाही सरत ✍️✍️✍️✍️✍️✍️ पोलीस उपनिरीक्षक  अजय दत्तात्रय चव्हाण...
अधिक वाचा